Het Tweede Woord

Het Tweede Woord

[Het ware geloof transformeert het menselijk leven in een vreugdevolle reis, terwijl ongeloof ervoor zorgt dat zelfs het goede slecht lijkt]

In de Naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle

Degenen die geloven in het verborgene (al-Baqara:3)

Als je wilt begrijpen hoeveel geluk en hoeveel zegeningen er zijn in het geloof, en de immense vreugde en rust die daarin bevindt, richt dan je aandacht op deze korte allegorie, luister:

[De allegorie over de zelfzuchtige en onzelfzuchtige mensen]

Op een dag gingen twee mannen, voor zowel het plezier als voor de handel, op reis. Een van hen was zelfzuchtig, ongelukkig – en ging een bepaalde kant op. De ander die godvruchtig en voorspoedig was – ging een andere kant op.

           Omdat de zelfzuchtige man baatzuchtig, alleen bezorgd om zichzelf, en een pessimist was, kwam hij als gevolg van zijn pessimisme aan in een gebied dat in zijn beleving buitengewoon verwaarloosd was. Overal waar hij keek zag hij hulpeloze, ellendige mensen, weeklagen om de wreedheden van angstaanjagende, meedogenloze tirannen. Overal waar hij rondtrok, zag hij dezelfde bedroevende, schrijnende situatie. Het was alsof de hele stad een plaats was van publieke rouw! Om het gevoel van deze pijnlijke, duistere toestand te ontlopen zag hij geen andere uitweg dan te vluchten in dronkenschap. Want iedereen leek hem vreemd en vijandig, en overal zag hij angstaanjagende, begeven lijken en wezen die tranen vloeiden van wanhoop – en dus bevond zijn geweten in aan een staat van kwelling.

De waarheidlievende, godvruchtige man daarentegen aanbad zijn Heer, en had een goed karakter. Hij kwam daardoor in een gebied dat in zijn beleving uiterst mooi was. Dus deze prijzenswaardige man vond een openbaar festival in het land waar hij op bezoek was. Overal trof hij doordringende vrolijkheid, festivals en extatische verzamelplaatsen voor het gedenken van Allah. Iedereen leek een vriend of verwant van hem te zijn.

Overal in het gebied zag hij vieringen van een algemeen ontslag uit de dienst waar bewonderend applaus en uitroepingen van vreugde uit voortkwamen.

Naast het geluid van trommels en muziek, vergezeld van kreten van Allahu akbar en La ilahe illallah die voortkwamen uit een viering voor de indienstneming van soldaten die plaatsvond in een sfeer van grootse amusement en genot.

Vergezeld van kreten van Allahu akbar[1] en La ilahe illallah kon hij de geluiden horen van trommels en muziek die voortkwamen uit een viering voor de indienstneming van soldaten die plaatsvond in een sfeer van grootse amusement en genot.

Hij kon de geluiden van trommels en muziek, vergezeld van kreten van Allahu akbar[2] en La ilahe illallah[3] horen die voortkwamen uit een viering voor de indienstneming van soldaten die plaatsvond in een sfeer van grootse amusement en genot.

           Terwijl de eerste, ongelukkige man door zowel zijn eigen pijn als door het leed van het volk gekweld was, was deze gelukkige juist blij en opgelucht, door zowel zijn eigen vreugde, als die van de mensen in het algemeen. Hij maakte ook nog eens een goede winst en bedankte Allah.

[1] Takbeer: de grootheid van Allah verkondigen en bevestigen door ‘Allah is de grootste’ te zeggen

[2] Takbeer: de grootheid van Allah verkondigen en bevestigen door ‘Allah is de grootste’ te zeggen

[3] Tahleel: het verkondigen en bevestigen van de eenheid van Allah door ‘er is geen godheid buiten Allah’ te zeggen

[De vreugdevolle man ontmoet de pessimist]

Enige tijd later keerde hij terug en liep de andere man tegen het lijf. Hij begreep zijn situatie en zei tegen hem: 'Hé! Je bent niet goed wijs! De afschuwelijkheden binnen in je moeten zijn weerspiegeld in je uiterlijke wezen waardoor je bent misleid door het lachen als huilen, en de dienstvrijstelling als roof en plundering bent gaan zien! Kom tot bezinning en zuiver je hart, opdat deze schrikwekkende sluier voor je ogen wordt opgeheven en je de realiteit kunt zien!

Want het is onmogelijk dat een land van een koning die buitengewoon bekwaam, rechtvaardig, barmhartig en medelevend is, en die zo gewetensvol om zijn onderdanen geeft, en voor de orde daarin, met zoveel duidelijke tekenen van vooruitgang en perfectie, zou zijn zoals jij je hebt voorgesteld!

Daarop kwam de ongelukkige tot bezinning en zei berouwvol: ’Ik was versuft door de drank! Moge Allah tevreden met je zijn, want je hebt me gered uit een helse toestand'

[De betekenis van de allegorie]

O mijn eigen lagere zelf! Weet dat de eerste man een ongelovige vertegenwoordigt, of de onachtzame, openlijke zondaar. In zijn perspectief is deze wereld een plaats van universele rouw, en alle levende wezens zijn wezen, huilend onder de slagen van scheiding en eindigheid. Mensen en dieren zijn eenzaam zwervende wezens die verslonden worden door de klauwen van de naderende dood.

           Enorme schepselen, zoals bergen en zeeën zijn levenloze, angstaanjagende gestaltes. Nog veel meer grievende, overweldigende en angstaanjagende waanideeën komen voort uit zijn ongeloof en zijn dwaling, en kwellen hem geestelijk.

De andere man is een gelovige. Hij kent en erkent de Schepper. Vanuit zijn oogpunt is deze wereld een plaats voor het gedenken van de Barmhartige en voor zowel mens als dier is het de sfeer van leren en trainen. En het is de locatie waarop de mens en de djinn beproefd /getoetst worden.

Alle sterfgevallen van dieren en mensen zijn een ontslag uit de plicht. Degenen die hun levenstaken voltooien, gaan in een staat van spirituele vreugde verder van deze tijdelijke verblijfplaats naar een onbezorgde wereld, zodat plaats wordt gemaakt voor nieuwe functionarissen die komen en aan hun werk kunnen beginnen.

De geboorte van alle mensen en dieren vormt hun indiensttreding in het leger, de ontvangst van hun wapens en het begin van hun nieuwe taken. Elk levend wezen is een blije soldaat in actieve dienst, een oprechte en tevreden beambte.

Alle stemmen zijn een verheerlijking en herinnering aan Allah bij het begin van de taken, of kreten van dankbaarheid en vreugde aan het einde ervan, of melodieuze liederen die voortkomen uit het plezier van het werk.

[Het ware geloof zorgt ervoor dat de ware, vreugdevolle aard van wezens, evenals verborgen waarheden, aan de gelovige worden geopenbaard]

Vanuit het perspectief van de gelovige zijn alle wezens toegenegen dienaren, amicale bedienden en lieflijke boeken die toebehoren aan hun Genereuze Meester en Genadevolle Eigenaar. Veel meer fijne, verheven, genotvolle en zoete waarheden worden zichtbaar en evident door het geloof van zo iemand.

Dus dat betekent dat het ware geloof het zaad draagt van de hemelse Tuba Boom en ongeloof het zaad van de helse Zaqqum Boom.

Dus vrede en geborgenheid zijn nergens anders te vinden dan in de islam en in het geloof. Daarom is het onze plicht om te allen tijde te zeggen:

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى دينِ الْأِسْلَامِ وَ كَمَالِ الْأيمَانِ

Alle lof aan Allah voor de religie van de Islam[1] en voor de perfectie van het geloof.

[1] toewijding, onderwerping aan Allah en het bevestigen en gehoorzamen van Zijn geboden